ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΡΙΓΩΤΗΣ: Κατάλαβες τώρα γιατί ο Τσίπρας καίγεται να ξεπουλήσει τη Μακεδονία;

Μεγάλος ο πόνος κι ο καημός των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να λύσουν ξαφνικά και με συνοπτικές διαδικασίες το δήθεν πρόβλημα που έχει η Ελλάδα με τα Σκόπια,

λες και η Ελλάδα είχε ποτέ ανάγκη το μικρό αυτό κρατίδιο, το οποίο οφείλει την ύπαρξή του στην οικονομική στήριξη, που κατά το πλείστον, παρέχουν Έλληνες επιχειρηματίες οι οποίοι δραστηριοποιούνται εκεί επαγγελματικά, μεταφέροντας τις επιχειρήσεις τους, ώστε να γλυτώσουν από τη φορολογική αφαίμαξη της πρώτης φοράς αριστερής κυβέρνησης.

Αυτό λοιπόν το δήθεν πρόβλημα, για να γίνει ξαφνικά μεγάλο και άξιο λόγου, αφού κανείς δεν έβλεπε να υπάρχει κάποιο πρόβλημα, το παρουσίασαν ως πιθανό μελλοντικό πρόβλημα (!) που θα μπορούσε να υπάρξει, αν ένας πιθανός εμφύλιος, πιθανώς κατακερμάτιζε αυτό το κρατίδιο και γινόταν αυτό αιτία αψιμαχιών στην περιοχή, υποστηρίζοντας πως κάτι τέτοιο δεν συμφέρει την Ελλάδα.

Κάτι δηλαδή, που όχι μόνο συμφέρει την Ελλάδα, αλλά θα της έλυνε και το πρόβλημα μια για πάντα, με την εξαφάνιση αυτού του μορφώματος-εκτρώματος που δημιούργησε ο Τίτο και συντηρεί η Νέα Τάξη, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ το παρουσίασε ως μέγα πρόβλημα και έστησε όλο αυτό το σκηνικό της κατεπείγουσας ανάγκης για εξεύρεση λύσης, που κάθε άλλο, παρά μας λύνει τα προβλήματα και βάζει σε θανάσιμο κίνδυνο την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας και την ειρήνη στα Βαλκάνια.

Πήγαν λοιπόν να λύσουν αυτό το πολύ «επείγον» θέμα και ξεπούλησαν όλα τα όσια και ιερά της πατρίδας μας, το αίμα και τα βάσανα όλων των Ελλήνων που μαρτύρησαν για να κρατήσουν την πατρίδα μας ελεύθερη, όχι μόνο από τους κατακτητές που επιβουλεύονται τα εδάφη μας, αλλά περισσότερο από τους παραχαράκτες της ιστορίας, που θέλουν να εξαφανίσουν οτιδήποτε Ελληνικό έχει απομείνει σε αυτόν εδώ τον τόπο, ο οποίος αποτελεί την κοιτίδα του Ελληνισμού, αφού εδώ γεννήθηκε και μεγαλούργησε μέσα στους αιώνες το Ελληνικό έθνος.

Δεν υπολόγισαν ούτε ιστορία, ούτε πατρίδα, ούτε νεκρούς, ούτε και τις αντιδράσεις της πλειοψηφίας των Ελλήνων που λένε ΟΧΙ σε αυτό το ξεπούλημα της ιστορίας και της χώρας τους.

Δίνουν το όνομα Μακεδονία, που στην ουσία είναι η ίδια η Ελλάδα, δίνουν τη Θεσσαλονίκη, αφού σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας τα Σκόπια θα έχουν δικαίωμα για πρόσβαση στο Αιγαίο, φυσικά μέσω της Θεσσαλονίκης και του λιμανιού της, που τόσα χρόνια ορέγονται και προπαγανδίζουν ότι τους ανήκουν τα κοράκια της Σκοπιανής προπαγάνδας. Χάρισμα λοιπόν και η Θεσσαλονίκη στους Σκοπιανούς.
Τους δίνουν ΑΟΖ στο Αιγαίο και φυσικά όλα τα δικαιώματα που ακολουθούν μια τέτοια παραχώρηση, αφού πάλι θα έχουν δικαίωμα οι Σκοπιανοί, με βάση τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, για ελεύθερη πρόσβαση στο Αιγαίο, εκμετάλλευση της ελληνικής ΑΟΖ, χρήση λιμένων της Ελλάδας και απόκτηση ακόμα και ναυτικού εμπορικού Στόλου με ναυτική σημαία της Μακεδονίας που θα κυματίζει μέσα στη Θεσσαλονίκη κάτω από τον Λευκό Πύργο!

Κι είναι να αναρωτιέται κανείς τι τους έπιασε όλους έτσι ξαφνικά; Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά τα κατάπτυστα, όλο αυτό το θέατρο του παραλογισμού και του διαγωνισμού πάνω στο βήμα της Βουλής για το ποιος θα δώσει περισσότερα στους εχθρούς μας; Ποιούς κοροϊδεύουν, αν όχι τους ίδιους τους εαυτούς τους;

Αυτά αναρωτιούνται όσοι δεν παρακολουθούν όσα λέει εδώ και δεκαετίες ο Δημοσθένης Λιακόπουλος, ο οποίος είχε προειδοποιήσει για όσα έρχονται εδώ και χρόνια και πρώτα από όλους με το βιβλίο του «Απόρρητος φάκελος Τσαμουριά» κι ύστερα με πλήθος άλλα βιβλία και εκπομπές.

Ποιος δεν θυμάται την επίσκεψη Νετανιάχου στη Θεσσαλονίκη, όπου έτρεξε και ο Αλέξης Τσίπρας να τον υποδεχθεί και μαζί με τον Αναστασιάδη τον πρόεδρο της Κύπρου συμφώνησαν, Κύριος οίδε, τι νέα επιζήμια καθέκαστα για τη χώρα μας.

Όποιος θυμάται εκείνη την επίσκεψη σίγουρα θα θυμάται, τη χαρά με την οποία ο Νετανιάχου περιφερόταν βολτάροντας στη Νέα Σιών, όπως αποκαλούν οι Ιουδαίοι τη Θεσσαλονίκη, τους παράξενους ήχους από τον ουρανό που ακούγονταν εκείνη την ημέρα, την επίσκεψη στο Μέγαρο Μουσικής για τα μυστικά τεκταινόμενα της οποίας μας είχε πληροφορήσει σε εκπομπή του live, ο Δημοσθένης Λιακόπουλος.
Κι ερχόμαστε τώρα στην κρίσιμη ώρα, που όλη αυτή η προετοιμασία από την ελίτ της Λευκής Αδελφότητας εδώ και δεκαετίες, η οποία υπήρχε σε μυστικούς χάρτες του ΝΑΤΟ για τη δημιουργία κράτους της Μακεδονίας, με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη, ως ανεξάρτητης Ευρωπαϊκής επαρχίας, παίρνει σάρκα και οστά. Γιατί;

Γιατί δεν θέλουν οι σκοταδιστές που ελέγχουν τον πλανήτη κι ετοιμάζονται να δώσουν τη διακυβέρνησή του στο εκλεκτό τους Παγκόσμιο ηγέτη, που θα έρθει να τον διοικήσει, να είναι η Θεσσαλονίκη και η Μακεδονία κάτω από τον έλεγχο οποιουδήποτε κράτους και ιδιαίτερα της Ελλάδας. Δεν θέλουν να είναι και να λέγεται Ελληνική, ούτε η Μακεδονία, αλλά πολύ περισσότερο η Θεσσαλονίκη, αφού τα αφεντικά τους έχουν πολύ παλιούς ανοικτούς λογαριασμούς με τους Έλληνες, που τους έκλειναν στα Τάρταρα κάθε φορά που προσπαθούσαν να καταλάβουν την επιφάνεια του πλανήτη.

Έχουμε όμως κι εμείς οι Έλληνες πολλούς ανοικτούς λογαριασμούς να κλείσουμε με αυτούς τους απάνθρωπους και μισάνθρωπους κι όσο πλησιάζουμε προς την τελική ώρα της αναμέτρησης στον ιερό αυτό τόπο από όπου ξεκίνησαν όλα, τα δεινά που δίνουν σε μας και την πατρίδα μας μπορεί να μεγιστοποιούνται, αλλά θα τα ξεπληρώσουμε όλα, ένα προς ένα, μόλις εμφανιστεί ο Μέγιστος των Ελλήνων που θα τους στείλει από κει που ήρθαν, όπως έκανε και τότε που ξεκίνησε από την Πέλλα και κατέκτησε τον κόσμο.

Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος και τον κόσμο κυριεύει, γι’ αυτό προσέξτε όλοι εσείς που πουλάτε και την ψυχή σας στον εχθρό, προσέξτε τι κάνετε και τι λέτε. Προσέξτε, γιατί την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη όμως κανείς. Έρχεται η ώρα που

ο φέρων τα σύμβολα και το της Ζωοποιού Τριάδος σημείον 
και την εξ Ολύμπου άμα τε κι εξ Ανατολής σπάθην, 
μετά ρομφαίας διστόμου εκ του στόματος αυτού εξελθούσης,
πορθήσει, υπέρ της του Θεού Δόξης, πάσαν και πίονα γαίαν. 
Υφήλιος γαρ πάσα σημείον Σταυρού και Λόγον Θεού λαβούσα,
εν ειρήνη διάξει άχρι τελεσθή τα χίλια έτη,
τα εκ του Πατρός ορισθέντα.
Τις γαρ όμοιος τω πολεμούντι υπέρ της του Θεού Δόξης; 
Τις δύναται πολεμήσαι μετ’ αυτού;

Κανείς δεν θα μπορέσει να σταθεί μπροστά του, πόσο μάλλον να αντισταθεί, ούτε αρχαίος θεός, ούτε άνθρωπος, γι’ αυτό οι ώρες όλων είναι μετρημένες. Ας τις διαχειριστείτε λοιπόν κυρίες και κύριοι που αποφασίζεται για το μέλλον της πατρίδας μας και των παιδιών μας, κατά το συμφέρον της αθάνατης ψυχής σας και της κούφιας κεφαλής σας.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΡΙΓΩΤΗΣ: Η ιερή αγελάδα των ακινήτων!

Θα τρίβουν τα μάτια τους όταν δουν τα νέα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ 2018 εκατοντάδες χιλιάδες φορολογούμενοι, ιδιαίτερα της Αττικής».

Αυτό υποστήριξε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ) αμέσως μετά την ανακοίνωση των νέων αντικειμενικών αξιών που ισχύουν άμεσα για τον ΕΝΦΙΑ 2018 και από τις αρχές του 2019 για όλους τους υπόλοιπους φόρους.

Μένει φυσικά να δούμε τα φετινά εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ για να καταλήξουμε εάν έχει δίκιο η ΠΟΜΙΔΑ ή το υπουργείο Οικονομικών, που επισημαίνει ότι το 97% των φυσικών προσώπων θα έχουν εκκαθαριστικά μειωμένα, αμετάβλητα ή με οριακή αύξηση σε σχέση με πέρυσι.

Που βέβαια πολύ απλά αυτό σημαίνει ότι το 3% των ιδιοκτητών θα κληθεί να κλείσει τον «λογαριασμό» του φετινού ΕΝΦΙΑ, που παραμένει σταθερός στα 2,65 δισ. ευρώ.

Ανεξάρτητα βέβαια από το πόσοι και πόσο θα επιβαρυνθούν και φέτος, διότι κάποιοι πάντα πρέπει να πληρώνουν, αφού σε διαφορετική περίπτωση τα νούμερα δεν βγαίνουν, η ουσία είναι μία.

Καμία αλλαγή στην παρούσα φάση δεν μπορεί να έχει ως στόχο την ελάφρυνση των ιδιοκτητών.

Αυτό είναι το δεδομένο.

Δεν είναι τυχαίο ότι δεν υπήρξε διάταξη για μείωση των τεκμηρίων διαβίωσης κατοικίας, γεγονός που θα οδηγήσει σε αύξηση του φόρου εισοδήματος πολλών ιδιοκτητών και ενοικιαστών κατοικιών. Δεν περιελήφθη τελικά στο νομοσχέδιο διάταξη για την κατάργηση του φόρου υπεραξίας.

Αλλά ούτε μειώθηκαν οι συντελεστές εμπορικότητας των επαγγελματικών ακινήτων, ούτε αναπροσαρμόστηκαν οι συντελεστές παλαιότητας των παλαιών ακινήτων.

Και δεν πρόκειται φυσικά οι ανωτέρω αλλαγές να υιοθετηθούν, εάν πρώτα δεν βρεθούν δημοσιονομικά ισοδύναμα που θα πρέπει να κλείνουν τη «μαύρη τρύπα» που θα ανοίξει στα έσοδα και στον προϋπολογισμό. Δηλαδή, κάποιοι άλλοι θα πρέπει να πληρώσουν, αν και πιο «σίγουρα» έσοδα από τα ακίνητα δεν υπάρχουν.

Δυστυχώς και πάλι το συμπέρασμα είναι ένα. Η πολιτική για τα ακίνητα αντιμετωπίζεται μόνο εισπρακτικά.

Όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, αποφεύγουν μια συνολική φορολογική πολιτική, ώστε κάθε πολίτης να γνωρίζει τι πληρώνει και εάν συμφέρει ή όχι η επένδυση σε ακίνητα.

Επίλογος για το QE;

Ήρθε η ώρα να γραφτεί ο επίλογος του QE; Παρότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει ως αρχή να μη δεσμεύεται εκ των προτέρων, εδώ και μερικούς μήνες προλειαίνει το έδαφος για τη σταδιακή έξοδο από το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων.

Παρότι η οικονομία της Ευρωζώνης κατεβάζει ταχύτητα και ο πληθωρισμός δεν έχει επιστρέψει στον στόχο 2%, ο Μάριο Ντράγκι και το επιτελείο του κρίνουν ότι έχει έλθει η ώρα να σχεδιάσουν τα επόμενα βήματα, που θα οδηγήσουν στον τερματισμό του QE στα τέλη του έτους, ώστε να αρχίσουν εντός του 2019 τη διαδικασία ομαλοποίησης των επιτοκίων.

Η πιο ισχυρή ένδειξη ότι η ΕΚΤ κινείται προς αυτή την κατεύθυνση ήλθε διά στόματος Πέτερ Πρετ, όταν ο επικεφαλής οικονομολόγος της κεντρικής τράπεζας επιβεβαίωσε την προηγούμενη εβδομάδα ότι στη συνεδρίαση της 14ης Ιουνίου θα συζητηθεί η ολοκλήρωση του QE. Στο πλαίσιο του προγράμματος, η ΕΚΤ αγοράζει κάθε μήνα ομόλογα συνολικής αξίας 30 δισ. ευρώ και κανονικά εκπνέει στα τέλη Σεπτεμβρίου.

Για τη μερίδα των «περιστεριών» στους κόλπους της ΕΚΤ, υπάρχουν βάσιμα επιχειρήματα διατήρησης των μέτρων νομισματικής χαλάρωσης, όπως η απειλή ενός εμπορικού πολέμου, που θα μπορούσε να γονατίσει την οικονομία της Ευρωζώνης. Η ρευστή κατάσταση θα δικαιολογούσε διατήρηση του προγράμματος έως την άνοιξη του 2019. Τα «γεράκια» όμως και κυρίως ο ισχυρός της γερμανικής Bundesbank, Γιενς Βάιντμαν, προκρίνουν ότι οι συνθήκες συνηγορούν υπέρ της απόσυρσης των έκτακτων μέτρων που είχαν εφαρμοσθεί στη διάρκεια της κρίσης.

Προειδοποιούν δε και για τους κινδύνους που εγκυμονεί η υπερ-χαλαρή νομισματική πολιτική, όπως μια νέα φούσκα.
Υπάρχει και μια άλλη εκδοχή που θέλει την ΕΚΤ να πείθεται με το... ζόρι ότι οι οικονομικές συνθήκες είναι οι κατάλληλες για τη λήξη του προγράμματος, καθώς κινδυνεύει να ξεμείνει από επιλέξιμα ομόλογα για τις αγορές στο πλαίσιο του QE.

Τόσο ο Πέτερ Πρετ όσο και ο ίδιος ο Ντράγκι αποχωρούν από την ΕΚΤ το 2019. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ ίσως να θέλει να κλείσει οριστικά το κεφάλαιο των μη συμβατικών μέτρων προτού ολοκληρώσει τη θητεία του. Ήδη γεννώνται διάφορα ερωτήματα για τη γραμμή που θα ακολουθήσει ο επόμενος φύλακας του γυάλινου πύργου της Φραγκφούρτης. Προς το παρόν, όμως, επείγουν οι απαντήσεις για την επόμενη ημέρα μετά το QE. Ίσως σήμερα η ΕΚΤ να λύσει μέρος του γρίφου.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΡΙΓΩΤΗΣ: Βγαίνουμε, αλλά ανασαίνουμε;

«Εμείς θέλουμε να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για σαφή έξοδο της Ελλάδας από τα μνημόνια και δεν θα υπάρξει προληπτική γραμμή».

Σαφής, καθαρή, επιτηρούμενη, με αστερίσκους, οβελίσκους ή ιβίσκους, η έξοδος θα γίνει.

Άλλωστε, ούτε οι δανειστές θέλουν, έπειτα από οκτώ χρόνια, άλλη εξέλιξη. Θέλουν να απαλλαγούν από το ελληνικό πρόβλημα. «Βιάζονται» κι αυτοί, όπως ο πρόεδρος της Κομισιόν, να ολοκληρώσουν, λόγω ζέστης.

«Κάνει ζέστη, ιδρώνω, ιδρώνω πολύ» είπε από την αρχή των δηλώσεών του στο Μέγαρο Μαξίμου, προαναγγέλλοντας ότι δεν θα μιλήσει πολύ.

Μίλησε μετά στη Βουλή και φούσκωσαν από υπερηφάνεια πολλοί. Ο ιδρώτας, όμως, κόβει σαν γυαλί. Δεν είναι ότι λείπουν οι χρήσιμοι άνθρωποι, αν και οι βλαβεροί είναι αρκετοί, «οι λαγουμιτζήδες, οι εγωμανείς, οι σχοινοβάτες, οι προπέτασμα-της-φλυαρίας, οι «αφήστε-με-ήσυχο», οι μωροφιλόδοξοι, αυτοί που σου δίνουν «την εντύπωση ενός βαθιά κοιμισμένου που κάνει μιαν απροσδιόριστη χειρονομία, κι έπειτα πάλι αποχαυνώνεται, ακίνητος», οι «χαμένοι στα οφίκιά τους», όσοι έχουν «μια ακατάπαυστη ανάγκη τοξικών». Ιδίως, οι τελευταίοι δύναμη διαλυτική. Η έξοδος θα γίνει. Αλλού είναι το καμίνι. «Δεν μπορεί να γίνει τίποτε αν δεν πάρουμε ένα δυνατό καθαρτικό αλήθειας. Το ψέμα απ’ όλες τις μεριές είναι ένας τρομαχτικός βραχνάς επάνω μας και μας γαγγραινιάζει». Μας πειράζει;

«Η Ελλάδα μοιάζει σαν ένα νησί της Ουτοπίας, όπου μπορεί να ξεμπαρκάρουμε μέσα από τον ύπνο τούτης της σημερινής νύχτας, όπου όλα είναι πιθανά». Βέβαιο είναι πως η χώρα θα είναι σε επιτροπεία μέχρι το 2059 και με υποθηκευμένη τη δημόσια περιουσία. «Μάλλον θα έχουμε τρεις ή τέσσερις επισκέψεις αντί για δύο», που προβλέπονται για τις χώρες που εξέρχονται από προγράμματα. 

Ας είναι. Στις 20 Αυγούστου βγαίνουμε. Βγαίνουμε έξω στο φως; Το μόνο που μπορώ να διακρίνω επί του παρόντος είναι ότι αυτό έπειτα από τρία μνημόνια σχεδόν δεν το προσέχεις, γιατί ξέρεις τι (δεν) θα έχεις.    

Για όνομα...

Τον Απρίλιο του 2008, ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Ντάνιελ Φριντ, είπε ότι «η μακεδονική γλώσσα και ο μακεδονικός λαός υπάρχουν, δεν είναι επονομαζόμενοι», προσθέτοντας ότι η «μακεδονική γλώσσα» διδάσκεται στη Σχολή των Διπλωματών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Τότε, γιατί κρυφογελούν οι Βούλγαροι όταν οι Σκοπιανοί καταφθάνουν με διερμηνείς στις επισκέψεις τους στη Σόφια;

Από το Βουκουρέστι του 2008, αλλά και τη Χάγη του 2011, που επιλέγουμε να απωθούμε, γιατί ερμήνευσε δυσμενώς για την Ελλάδα την Ενδιάμεση Συμφωνία και την απόφαση 817 (7 Απριλίου 1993) του Συμβουλίου Ασφαλείας, νομιμοποιητική πηγή της διεθνούς διάστασης του ζητήματος του ονόματος, πολλά και πολλοί άλλαξαν, μα η ουσία μένει. Tο όνομα της ΠΓΔΜ, πέρα από το γεγονός ότι είναι μέρος του συνολικότερου προβλήματος της σταθερότητας στα Βαλκάνια, είναι ένα ζήτημα, το εύρος χρήσης του ονόματος είναι πολύ σημαντικό ζήτημα, ο περιορισμός, όμως, του δημόσιου διαλόγου στα «βαφτίσια» του 26χρονου κράτους είναι μάλλον προβληματικός.

Η εμμονή στην ονοματολογία υποφωτίζει τα θέματα «μακεδονικής» ταυτότητας και γλώσσας, που εγγράφουν υποθήκη για την αναγνώριση και ανάλογης «μειονότητας» στις βαλκανικές χώρες. Πρόκειται για συνέχεια της πολιτικής που ακολούθησε η Γιουγκοσλαβία, μετά τη ρήξη του Τίτο με τη Σοβιετική Ένωση, χαρακτηρίζοντας τους κατοίκους του γεωγραφικού χώρου της Μακεδονίας ως χωριστή «μακεδονική» εθνότητα, οι οποίοι ζούσαν όχι μόνο στο γιουγκοσλαβικό κομμάτι, αλλά και στο ελληνικό και στο βουλγαρικό.

Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι η γεωγραφία -ιστορία του χώρου- με όρους Βουκεφάλα και η ιστορία -γεωγραφία του χρόνου- των κληρονόμων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά το να μην έχει η ΠΓΔΜ, και μέσω αυτής όσοι το επιδιώκουν, τη δυνατότητα να προωθούν μέσα από τη χρήση του γεωγραφικού όρου τον αλυτρωτισμό, τις εθνολογικές ακροβασίες και την αμφισβήτηση συνόρων.

Ενδεχομένως σε άλλες γειτονιές να μην αποτελούσε πρόβλημα. Αλλά εδώ είναι Βαλκάνια. Ας μην προσποιούμαστε άγνοια.
«Παράθυρο για λύση» διαπιστώνουν πλέον πολλοί σε Ανατολή και Δύση. Μακάρι, αρκεί να μη βλέπει σε φωταγωγό...